خلوتی با سام میرزا صفوی
۴۷۳- مولانا عشقی کاشانی
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در اول عامی تخلص میکرد آخر بعشقی قرار داد در چهل سالگی عشق خواندن پیدا کرد و آن قدر جهد کرد که مسوده ی شعر خود را میتوانست خواند اما گاهی شعرهای خوب از او سر میزد این دو مطلع از اوست :
۲
نون والقلم ز ابروی و قدت کنایتیقد جانان که از هر سو بتی بینم گرفتارش
۳
بدان شاخ گلی ماند که باشد غنچه بسیارششادم که دامنم سگ کوی تو میکشد
صفحهٔ ۱ از ۱