خلوتی با سام میرزا صفوی
۴۹۰- مولانا کلامی خافی
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در شعر طبعش خالی از انگیزی نبود اما بنگ او را چنان کله خشک ساخته بود که اگر کسی در شعر او دخل کردی البته با او جنگ می بایست کرد یا او را کتک میزد، یا از دست او کتک میخورد. آخر بهندوستان رفت و دیگر از احوال او معلوم نشد، این مطلع از اوست :
۲
مانند خضر عمر بسی میگذراندهرگه که یاد آن قد و رفتار کرده ام
صفحهٔ ۱ از ۱