خلوتی با سام میرزا صفوی
۴۹۸- فیضی یزدی
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در شهر خود به عصاری اوقات میگذراند. بسیار فقیر و درویش نهاد است و شعر او خالی از لطافتی نیست . این دو مطلع از اوست :
۲
آری بدل نرفت کسی از دیار خویشگر نباشد با منت مهر و وفا کاینهم خوش است
۳
من بآنها پر مقید نیستم اینهم خوش استگوشه میخانه جای با صفایی بوده است
صفحهٔ ۱ از ۱