خلوتی با سام میرزا صفوی
۵۴۳- مولانا میر شریف
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هم از جمله سکنه آنجاست و هروی الأصل است، در علم موسیقی بی نظیر و آواز خوش او بغایت دل پذیر است، چون روی توجه بجانب کسب سایر کمالات دارد امید که توفیق یافته از اقران ممتاز گردد و با وجود صغر سن حسن نظمش مستحسن افتاده این ابیات از اوست :
۲
بی گریه ام ز غمر دمی کم گذشته استعمرم همه با شک دمادم گذشته است
۳
از هر طرف که تیر جفا بر دلم زدهپیکان بهم رسیده و از هم گذشته است
۴
نبود غالیه بر گرد رخ زیبایشبلکه ساییده بود طره ی عنبر سایش
صفحهٔ ۱ از ۱