خلوتی با سام میرزا صفوی
۵۶۳- مولانا تزریقی بیارجندی
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتاجدوزی اوقات میگذراند و در هزل اشعار بسیار دارد که لایق سیاق این کتاب نیست و فی الواقع در آن باب معنی های خوب دارد و سحر کرده اما در این اوقات تایب شده و شعر معقول میخواهد بگوید اما نا معقول میگوید این مطلع از اوست :
۲
جانا غم تو مایه عیش نهان ماستدرد تو مونس دل بی خانمان ماست
صفحهٔ ۱ از ۱