خلوتی با سام میرزا صفوی
۶۰۴- مولانا جنی قزوینی
صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عامی است و خالی از جنونی نیست اوقات به قصابی میگذراند این مطلع و بیت از اوست :
۲
گاهی مرا درون دلی گه بدیده ایاز دیده و دلم چه شنیدی چه دیده ای
۳
مدی کشیدی از الف تیغ بر سرمبر سر مرا تو دولت سرمد کشیده ای
۴
گویند وی شعری در مدح بزرگی راستی نام گفته بود وصله فرا خور خود نگرفته در این باب میگوید :
صفحهٔ ۱ از ۲