خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲ - در نعت سیدالمرسلین فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا چو بحر لب خشک و دیده تر باشدچو کوه بر سر تیغ زبان گهر باشد
۲
مرا سیاهی دیده سپید باد چو سیماگر به غیر رخ زرد وجه زر باشد
۳
گمان مبر که اگر تیر ناله بگشایمسنان آه مرا آسمان سپر باشد
۴
دلا فرح نتوان یافت، خاصه در دوریکه شربت تو ز خونابهٔ جگر باشد
صفحهٔ ۱ از ۹