خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۲۶ - در مدح جلال‌الدین هوشنگ شاه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر نقاب شب از روی مه براندازدز مهر فتنه به شام و سحر در اندازد
۲
غلام هندوی آن طرهٔ چو شمشادمکه سایه بر رخ خورشید انور اندازد
۳
اگر فرستد پروانه‌ای به دست خیالبه یکدم آتش در شمع خاور اندازد
۴
چو پسته گر لب شیرین به خنده بگشایدچه شورها به دل تنگ شکر اندازد
صفحهٔ ۱ از ۸