خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۶۴ - در مدح سلطان شیخ اویس
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طراوتی ست زمین را ز فرّ فروردینکه هر زمان خجل است آسمان ز روی زمین
۲
ز لطف آب، حیا گشت بر هوا غالبچنانکه میچکدش از حیا عرق ز جبین
۳
فلک ز قوس قزح بر هوا کشید کمانهوا ز برق جهان بر جهان گشاد کمین
۴
حریر سبز چمن شد شکوفه را بسترکنار برگ سمن شد بنفشه را بالین
صفحهٔ ۱ از ۸