خلوتی با ناصر بخارایی
شمارهٔ ۵۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما گلی از بوستان جنتیمقطرهٔ دریای موج رحمتیم
۲
گاه هشیاریم و گه مخمور و مستگاه آگاهیم و گه در غیبتیم
۳
گر چه درویش و اگر چه مفلسیمجمله سلطانیم و صاحب دولتیم
۴
چون در اول قدر خود نشناختیماین زمان از بهر آن بی قیمتیم
صفحهٔ ۱ از ۲