خلوتی با صفی علیشاه
۳۳- آیه ۷۴
۲- سوره البقره
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُکُمْ مِنْ بَعْدِ ذٰلِکَ فَهِیَ کَالْحِجٰارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَ إِنَّ مِنَ اَلْحِجٰارَةِ لَمٰا یَتَفَجَّرُ مِنْهُ اَلْأَنْهٰارُ وَ إِنَّ مِنْهٰا لَمٰا یَشَّقَّقُ فَیَخْرُجُ مِنْهُ اَلْمٰاءُ وَ إِنَّ مِنْهٰا لَمٰا یَهْبِطُ مِنْ خَشْیَةِ اَللّٰهِ وَ مَا اَللّٰهُ بِغٰافِلٍ عَمّٰا تَعْمَلُونَ (۷۴)
پس سخت شد دلهای شما بعد از این پس آنها بودند چون سنگها یا سختتر در شدت و بدرستی که از سنگها هر آینه جاری میشود از او جویها و بدرستی که از آن هر آینه شکافته میشود پس بیرون میآید از آن آب و بدرستی که از آن هر آینه فرود میآید از ترس خدا و نیست خدا بیخبر از آنچه میکنید (۷۴)
۲
پس سخت شد دلهای شما بعد از این پس آنها بودند چون سنگها یا سختتر در شدت و بدرستی که از سنگها هر آینه جاری میشود از او جویها و بدرستی که از آن هر آینه شکافته میشود پس بیرون میآید از آن آب و بدرستی که از آن هر آینه فرود میآید از ترس خدا و نیست خدا بیخبر از آنچه میکنید (۷۴)
۳
گشت قاسی پس شما را دل چو سنگسختتر زآن بلکه دل بگرفته زنگ
۴
أشَد کَالْحِجارةِ أو بعدِ ذلِکبعد از آن آیت، چنین شد بی رشد
صفحهٔ ۱ از ۸