خلوتی با صفی علیشاه
۵۴- آیات ۱۰۸ تا ۱۰۹
۲- سوره البقره
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
أَمْ تُرِیدُونَ أَنْ تَسْئَلُوا رَسُولَکُمْ کَمٰا سُئِلَ مُوسیٰ مِنْ قَبْلُ وَ مَنْ یَتَبَدَّلِ اَلْکُفْرَ بِالْإِیمٰانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوٰاءَ اَلسَّبِیلِ (۱۰۸) وَدَّ کَثِیرٌ مِنْ أَهْلِ اَلْکِتٰابِ لَوْ یَرُدُّونَکُمْ مِنْ بَعْدِ إِیمٰانِکُمْ کُفّٰاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ مٰا تَبَیَّنَ لَهُمُ اَلْحَقُّ فَاعْفُوا وَ اِصْفَحُوا حَتّٰی یَأْتِیَ اَللّٰهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اَللّٰهَ عَلیٰ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۱۰۹)
۲
آیا می‌خواهید آنکه سؤال کنید پیغمبرتان را چنان که سؤال کرده شد موسی از پیش و آنکه بدل بگیرد کفر را بایمان پس بتحقیق که گمگشته در میان راه (۱۰۸) دوست داشته بسیاری از اهل کتاب کاش برمیگردانید شما را بعد از ایمان شما کافران از روی حسد از نزد خودشان بعد از آن ظاهر شد مر ایشان را حق پس عفو کنید و درگذرید تا آنکه بیاورد خدا فرمانش را بدرستی که خدا بر هر چیز توانا است (۱۰۹)
۳
میکنید آیا اراده که سؤالاز رسول خود نمایید از جدال
۴
همچنان که قوم موسی از محالخود سؤال مینمودند از نبیّ
صفحهٔ ۱ از ۸