خلوتی با صفی علیشاه
۸۴- آیات ۱۷۲ تا ۱۷۳
۲- سوره البقره
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یٰا أَیُّهَا اَلَّذِینَ آمَنُوا کُلُوا مِنْ طَیِّبٰاتِ مٰا رَزَقْنٰاکُمْ وَ اُشْکُرُوا لِلّٰهِ إِنْ کُنْتُمْ إِیّٰاهُ تَعْبُدُونَ (۱۷۲) إِنَّمٰا حَرَّمَ عَلَیْکُمُ اَلْمَیْتَةَ وَ اَلدَّمَ وَ لَحْمَ اَلْخِنْزِیرِ وَ مٰا أُهِلَّ بِهِ لِغَیْرِ اَللّٰهِ فَمَنِ اُضْطُرَّ غَیْرَ بٰاغٍ وَ لاٰ عٰادٍ فَلاٰ إِثْمَ عَلَیْهِ إِنَّ اَللّٰهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۱۷۳)
۲
ای آن کسانی که گرویدید بخورید از پاکیزه‌های آنچه روزی دادیم شما را و شکر کنید مر خدای را اگر بوده باشید که او را بپرستید (۱۷۲) جز این نیست که حرام شد بر شما مردار و خون و گوشت خوک و آنچه صدا بلند کرد بآن برای غیر خدا پس هر که بیچاره شد جز خروج کننده بامام و نه تجاوز کنند پس نیست گناهی بر او و بدرستی که خدا آمرزنده مهربان است (۱۷۳)
۳
ای گروه مؤمنان اندر حیاترزقهای خود خورید از طیّبات
۴
شکر نعمت پس کنید از هر چه هستگر شما خود بنده اید و حق پرست
صفحهٔ ۱ از ۴