خلوتی با صفی علیشاه
۹۳- آیات ۱۸۹ تا ۱۹۰
۲- سوره البقره
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یَسْئَلُونَکَ عَنِ اَلْأَهِلَّةِ قُلْ هِیَ مَوٰاقِیتُ لِلنّٰاسِ وَ اَلْحَجِّ وَ لَیْسَ اَلْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا اَلْبُیُوتَ مِنْ ظُهُورِهٰا وَ لٰکِنَّ اَلْبِرَّ مَنِ اِتَّقیٰ وَ أْتُوا اَلْبُیُوتَ مِنْ أَبْوٰابِهٰا وَ اِتَّقُوا اَللّٰهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ (۱۸۹) وَ قٰاتِلُوا فِی سَبِیلِ اللّٰهِ اَلَّذِینَ یُقٰاتِلُونَکُمْ وَ لاٰ تَعْتَدُوا إِنَّ اَللّٰهَ لاٰ یُحِبُّ اَلْمُعْتَدِینَ (۱۹۰)
۲
میپرسند ترا از ماهها بگو این وقتهاست برای مردمان و حج و نیست نیکی اینکه درآئید خانهها را از پشتهای آنها و لیکن نیکست کسی که پرهیز کند و در آئید خانهها را از درهایشان و بپرهیزید خدا را تا شاید شما رستگار شوید (۱۸۹) و کار زار کنید در راه خدا آنان را که کارزار میکنند شما را و از حد تجاوز مکنید بدرستی که خدا دوست نمیدارد ازحدگذرندگان را (۱۹۰)
۳
چه از تو پرسند از «أهلِّه» در اساسگو بود آن وقت ها از بهر ناس
۴
تا در آن آرایش آئین کنندزآن یکی که وقت حج تعیین کنند
صفحهٔ ۱ از ۴