خلوتی با صفی علیشاه
۳۰- آیات ۹۰ تا ۹۲
۱۲- سوره یوسف
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قٰالُوا أَ إِنَّکَ لَأَنْتَ یُوسُفُ قٰالَ أَنَا یُوسُفُ وَ هٰذٰا أَخِی قَدْ مَنَّ اَللّٰهُ عَلَیْنٰا إِنَّهُ مَنْ یَتَّقِ وَ یَصْبِرْ فَإِنَّ اَللّٰهَ لاٰ یُضِیعُ أَجْرَ اَلْمُحْسِنِینَ (۹۰) قٰالُوا تَاللّٰهِ لَقَدْ آثَرَکَ اَللّٰهُ عَلَیْنٰا وَ إِنْ کُنّٰا لَخٰاطِئِینَ (۹۱) قٰالَ لاٰ تَثْرِیبَ عَلَیْکُمُ اَلْیَوْمَ یَغْفِرُ اَللّٰهُ لَکُمْ وَ هُوَ أَرْحَمُ اَلرّٰاحِمِینَ (۹۲)
۲
گفتند آیا بدرستی که تو هر آینه تویی یوسف گفت منم یوسف و اینست برادرم بدرستی که بخشش کرد خدا بر ما بدرستی که کسی که پرهیزکاری می‌کند و صبر می‌نماید بدرستی که خدا ضایع نمی‌کند مزد نیکوکاران را (۹۰) گفتند بخدا که بتحقیق برگزید ترا خدا بر ما و بدرستی که ما هستیم هر آینه خطاکاران (۹۱) گفت نیست سرزنشی بر شما امروز میامرزد خدا شما را و او رحم‌کننده‌ترین رحم‌کنندگانست (۹۲)
۳
یوسفی آیا تویی کامل خصالجز تو را نبود چنین حسن و جمال
۴
این بگفتند از تعجب زآنکه بوددر نظرشان ز ابتداء بس بی نمود
صفحهٔ ۱ از ۷