خلوتی با صفی علیشاه
۱- آیات ۱ تا ۶
۲۷- سوره النمل
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسم االله الرحمن الرحیم
۲
طس تِلْکَ آیٰاتُ اَلْقُرْآنِ وَ کِتٰابٍ مُبِینٍ (۱) هُدیً وَ بُشْریٰ لِلْمُؤْمِنِینَ (۲) اَلَّذِینَ یُقِیمُونَ اَلصَّلاٰةَ وَ یُؤْتُونَ اَلزَّکٰاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ (۳) إِنَّ اَلَّذِینَ لاٰ یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ زَیَّنّٰا لَهُمْ أَعْمٰالَهُمْ فَهُمْ یَعْمَهُونَ (۴) أُوْلٰئِکَ اَلَّذِینَ لَهُمْ سُوءُ اَلْعَذٰابِ وَ هُمْ فِی اَلْآخِرَةِ هُمُ اَلْأَخْسَرُونَ (۵) وَ إِنَّکَ لَتُلَقَّی اَلْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَکِیمٍ عَلِیمٍ (۶)
۳
بنام خدای بخشندۀ مهربان
۴
طس ، این آیتهای قرآن و کتاب واضح (۱) هدایت است و بشارت برای مؤمنان (۲) آنانی که بر پای می‌دارند نماز را و می‌دهند زکاة را و ایشان بآخرت ایشان یقین می‌دارند (۳) بدرستی که آنان که ایمان نمی‌آرند بآخرت آراستیم برای ایشان کارهاشان پس ایشان حیران می‌باشند (۴) آنها آنانند که مر ایشان‌راست بدی عذاب و ایشان در آخرت ایشانند زیانکاران (۵) و بدرستی که تو هر آینه فرا داده می‌شوی قرآن را از نزد درست کردار دانا (۶)
صفحهٔ ۱ از ۴