خلوتی با صفی علیشاه
۶- آیه ۱۹
۲۷- سوره النمل
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فَتَبَسَّمَ ضٰاحِکاً مِنْ قَوْلِهٰا وَ قٰالَ رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ اَلَّتِی أَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَ عَلیٰ وٰالِدَیَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صٰالِحاً تَرْضٰاهُ وَ أَدْخِلْنِی بِرَحْمَتِکَ فِی عِبٰادِکَ اَلصّٰالِحِینَ (۱۹)
۲
پس تبسّم نمود خندان از گفتارش و گفت پروردگار من الهام کن مرا که شکر کنم نعمت تو را که انعام کردی بر من و بر والدینم و آنکه بکنم نیکی را که پسندی آن را و داخل کن مرا برحمت در بندگانت که شایسته‌اند (۱۹)
۳
خورد بر گوش سلیمان آن صدافَتَبَسمَ ضَاحِکاً مِّن قَولِهَا
۴
خنده اش بود از تعجب یا که شادگشت از آن کش خدا این علم داد
صفحهٔ ۱ از ۴