خلوتی با صفی علیشاه
۲۰- آیات ۹۱ تا ۹۳
۲۷- سوره النمل
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
إِنَّمٰا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هٰذِهِ اَلْبَلْدَةِ اَلَّذِی حَرَّمَهٰا وَ لَهُ کُلُّ شَیْ‌ءٍ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَکُونَ مِنَ اَلْمُسْلِمِینَ (۹۱) وَ أَنْ أَتْلُوَا اَلْقُرْآنَ فَمَنِ اِهْتَدیٰ فَإِنَّمٰا یَهْتَدِی لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمٰا أَنَا مِنَ اَلْمُنْذِرِینَ (۹۲) وَ قُلِ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ سَیُرِیکُمْ آیٰاتِهِ فَتَعْرِفُونَهٰا وَ مٰا رَبُّکَ بِغٰافِلٍ عَمّٰا تَعْمَلُونَ (۹۳)
۲
جز این نیست فرموده شدم که بپرستم پروردگار این بلد را که حرام گردانید او را و مر او راست همه چیز و فرموده شدم که باشم از منقادان (۹۱) و آنکه بخوانم قرآن را پس آنکه هدایت یافت پس جز این نیست که هدایت می‌یابد برای نفس خودش و آنکه گمراه شد پس بگو جز این نیست که من از بیم‌کنندگانم (۹۲) و بگو ستایش مر خدا را بزودی می‌نماید شما را آیتهایش پس بشناسید آن را و نیست پروردگار تو بیخبر از آنچه می‌کنید (۹۳)
۳
غیر از این نبود که فرموده شدمکه پرستم رب این شهر و حرم
۴
مکه یعنی کآن سرا و شهر ماستاین بیان بر مکیان از مصطفی ست
صفحهٔ ۱ از ۴