خلوتی با حکیم سبزواری
شمارهٔ ۱۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو چون پیمانِ عهدت می شکستیچرا با ما نخستین عهد بستی
۲
من از تو نَگسَلَم پیوند و الفتاگرچه رشتهٔ جانم گسستی
۳
سحرگاهان برون شد مست و مخموربدستی ساغر و خنجر بدستی
۴
هزاران رستخیز و فتنه برخواستبهرجا کان پری یکدم نشستی
صفحهٔ ۱ از ۲