خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جنونی کو که از قید خرد بیرون کشم پا راکنم زنجیر پای خویشتن دامان صحرا را
۲
به بزم می پرستان محتسب خوش عزتی داردکه چون آید به مجلس شیشه خالی می کند جا را
۳
اگر شهرت هوس داری اسیر دام عزلت شوکه در پرواز دارد گوشه گیری نام عنقا را
۴
به بزم می پرستان سرکشی بر طاق نه زاهدکه میریزند مستان بی محابا خون مینا را
صفحهٔ ۱ از ۲