خلوتی با صفی علیشاه
۴- آیه ۱۲
۳۱- سوره لقمان
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وَ لَقَدْ آتَیْنٰا لُقْمٰانَ اَلْحِکْمَةَ أَنِ اُشْکُرْ لِلّٰهِ وَ مَنْ یَشْکُرْ فَإِنَّمٰا یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ کَفَرَ فَإِنَّ اَللّٰهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ (۱۲)
۲
و بتحقیق که دادیم لقمان را حکمت که شکر کن مر خدا را و آنکه شکر می‌کند پس جز این نیست که شکر می‌کند برای خودش و آنان که کفران می‌ورزند پس بدرستی که خدا بی‌نیاز ستوده است (۱۲)
۳
« در بیان حال لقمان(ع) »
۴
ما به لقمان حکمتی دادیم همقول صائب، فعل کامل در حکم
صفحهٔ ۱ از ۴