خلوتی با صفی علیشاه
۷- آیات ۶۲ تا ۶۹
۵۵- سوره الرّحمن
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وَ مِنْ دُونِهِمٰا جَنَّتٰانِ (۶۲) فَبِأَیِّ آلاٰءِ رَبِّکُمٰا تُکَذِّبٰانِ (۶۳) مُدْهٰامَّتٰانِ (۶۴) فَبِأَیِّ آلاٰءِ رَبِّکُمٰا تُکَذِّبٰانِ (۶۵) فِیهِمٰا عَیْنٰانِ نَضّٰاخَتٰانِ (۶۶) فَبِأَیِّ آلاٰءِ رَبِّکُمٰا تُکَذِّبٰانِ (۶۷) فِیهِمٰا فٰاکِهَةٌ وَ نَخْلٌ وَ رُمّٰانٌ (۶۸) فَبِأَیِّ آلاٰءِ رَبِّکُمٰا تُکَذِّبٰانِ (۶۹)
۲
و از غیر آن دو تا دو بهشت است (۶۲) پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان تکذیب می‌کنید (۶۳) هر دو بر سیاهی زننده (۶۴) پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می‌کنید (۶۵) در آن دو تا چشمه است هر دو بر جوشنده (۶۶) پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می‌کنید (۶۷) در آن دوتاست میوه و نخل و انار (۶۸) پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می‌کنید (۶۹)
۳
هم دو بُستان دگر هست از نشانقرب آن دو بوستان یا جنب آن
۴
جنّت روح است و ذات آن در شهودوآن بود مر سابقین را در ورود
صفحهٔ ۱ از ۵