خلوتی با صفی علیشاه
۲- آیات ۱۳ تا ۱۹
۸۲- سوره الانفطار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
إِنَّ اَلْأَبْرٰارَ لَفِی نَعِیمٍ (۱۳) وَ إِنَّ اَلْفُجّٰارَ لَفِی جَحِیمٍ (۱۴) یَصْلَوْنَهٰا یَوْمَ اَلدِّینِ (۱۵) وَ مٰا هُمْ عَنْهٰا بِغٰائِبِینَ (۱۶) وَ مٰا أَدْرٰاکَ مٰا یَوْمُ اَلدِّینِ (۱۷) ثُمَّ مٰا أَدْرٰاکَ مٰا یَوْمُ اَلدِّینِ (۱۸) یَوْمَ لاٰ تَمْلِکُ نَفْسٌ لِنَفْسٍ شَیْئاً وَ اَلْأَمْرُ یَوْمَئِذٍ لِلّٰهِ (۱۹)
۲
بدرستی که نیکوکارانند در نعیم (۱۳) و بدرستی که بدکارانند در دوزخ (۱۴) در آیند در آن روز جزا (۱۵) و نباشند آنها از آن غائبان (۱۶) و چه چیز دانا کرد ترا که چیست روز جزا (۱۷) پس چه چیز دانا کرد ترا که چیست روز جزا (۱۸) روزی که مالک نباشند نفسی برای نفسی چیزی را و فرمان روزی چنین مر خدا راست (۱۹)
۳
در بهشت ابرار اندر نعمتندفاجران در دوزخ اندر محنتند
۴
یوم دین در دوزخ آیند از یقیننیستند از دوزخ ایشان غائبین
صفحهٔ ۱ از ۲