خلوتی با غنی کشمیری
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صفای حسن بتان می تراود از دل مابآب آینه گویی سرشته شد گل ما
۲
چنان بباد سر زلف او گرفتاریمکه غیر خانهٔ زنجیر نیست منزل ما
۳
شدیم خاک ز بس در خیال عارض اوسزد اگر گل خورشید روید از گل ما
صفحهٔ ۱ از ۱