خلوتی با ابواسحاق جویباری
شعر
ابواسحاق جویباری
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به ابر پنهان کرد آفتاب تابان رابه سبزه بنهفت آن لاله‌برگ خندان را
۲
به سوی هر دو مه‌اش بر دو شاخ ریحان بودبه شاخ مورد بپیوست شاخ ریحان را
۳
بتی که خسته‌دلان را به بوسه درمان استدریغ دارد ازین درد دیده درمان را
۴
به ابر نیسان مانم کنون من از غم اوسزد که صنعت خوب است ابر نیسان را
صفحهٔ ۱ از ۲