خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رو که میدان جهان میدان توستگوی خوبی در خم چوکان توست
۲
زمرد کردون و لعل آفتابدر رکاب خلعت مرجان توست
۳
لولوی و یاقوت را در بحر و کانخطبه بر نام و لب و دندان توست
۴
اینت سلطانی که در اقلیم عشقهر که بر کاری است از دیوان توست
صفحهٔ ۱ از ۲