خلوتی با ابوالمؤید بلخی
شمارهٔ ۲ - ابیاتی از یک قصیده
اشعار پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
انگشت را ز خون دل من زند خضابکفی کزو بلای تن و جان هر کس است
۲
عناب و سیم اگر نبودمان روا بودعناب بر سبیکهٔ سیمین او بس است
صفحهٔ ۱ از ۱