خلوتی با فنودی
شمارهٔ ۱ - قبلهٔ جمال
گزیدهٔ اشعار
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پنهان به سینه دارم پیوسته راز خود راوز دل خبر نسازم جز دلنواز خود را
۲
چون شمع اشک ریزم از آتش فراقشپنهان چگونه سازم سوز و گداز خود را؟
۳
از خویش می روم من زان رو کنم مهیااز ضعف و ناتوانی خود برگ و ساز خود را
۴
محمود اگر بدیدی این سرو ماه طلعتاز دل برون نمودی مهر ایاز خود را
صفحهٔ ۱ از ۲