خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در آرزوی هوس عمر خود تباه مکنجریده عمل خویشتن سیاه مکن
۲
چهار سوی جهان منزل اقامت نیستببین و بگذر و بر وی قرارگاه مکن
۳
کما تدین و تدان ای رفیق نیک بدانز بهر دونیی دون دین خود تباه مکن
۴
به سیل مرگ چو عالم خراب خواهد گشتدر او عمارت ایوان و بارگاه مکن
صفحهٔ ۱ از ۶