خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هدهد ما دگر از ملک به ما می‌نرسدمردم از شوق ندانم که چرا می‌نرسد
۲
انتظار غم معشوق بلایی‌ست عظیمبه من عشق جز این رنج و بلا می‌نرسد
۳
هر شبی نوبت وصلی‌ست تو را با دگرینوبت خود به من بی‌سر و پا می‌نرسد
۴
دامن زلف تو در دست صبا می‌افتدبه صبا می‌رسد آری و به ما می‌نرسد
صفحهٔ ۱ از ۳