خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند از فصل بهاران در کنار زنده رودنغمه نای عراقی با نی و آواز رود
۲
بر سر پل عاشقی دیدم که رودی می‌نواختاشک خون از دیده می‌بارید و می‌گفت این سرود
۳
چون بود حال غریبان در فراق رود خویشسیل می‌راند ز چشم و باد می‌آرد ز رود
۴
بر کنار زنده رود آخر کجا دل خوش کنمرود رفته از کنار و در کنار از دیده رود
صفحهٔ ۱ از ۲