خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سال‌ها شد که نکردیم شبی خوابی خوشدر فراق تو نکردیم مگر خوابی خوش
۲
چشم سرمست تو در خواب ندیدیم شبیواین خیالی‌ست که بینیم چنان خوابی خوش
۳
آرزو می‌کندم با تو شبی صحبت و عیشکه بود شمع و گل و مطرب و مهتابی خوش
۴
نقد دنیا گرم از کف برود عمر تو بادهست موقوف وصالت همه اسبابی خوش
صفحهٔ ۱ از ۳