خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که رخسار تو بیند به گلستان نرودوآن که درد تو کشد از پی درمان نرود
۲
هر که در خانه دمی با تو به خلوت بنشستبه تماشای گل و لاله و بستان نرود
۳
خضر اگر لعل روان‌بخش تو را دریابدبار دیگر به لب چشمه حیوان نرود
۴
گر نه امید لقای تو بود در جنتهیچ عاقل به سوی روضه رضوان نرود
صفحهٔ ۱ از ۲