خلوتی با جنید شیرازی
شمارهٔ ۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مکن ای یار ملامت که دلم در پی اوستهر که را عقل بود صورت خوش دارد دوست
۲
که تماشای جمالش کنم ای خواجه مرانظری هست که حسن آینه قدرت اوست
۳
مهرورزی و نظربازی و بی‌سامانیروزگاری‌ست که این دل‌شده را عادت و خوست
۴
شیشه مهر مرا سنگ ملامت مزنیدکه صبوری و ارادت مثل سنگ و سبوست
صفحهٔ ۱ از ۲