خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماهی که لب نوشش خاصیت جان داردبییاد لبش بودن البته زیان دارد
۲
گر خلد برین خواهی پیداست سر کویشور آب بقا جویی در گنج دهان دارد
۳
خورشید قیامت شد ماهی که تمنایشسرگشته به هر جانب صد سرو روان دارد
۴
یا رب به چه زیبایی از خانه شود طالعآن مهر که دیدارش مه را نگران دارد
صفحهٔ ۱ از ۳