خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا جمالت شمع این کاشانه شدآفتاب از جان و دل پروانه شد
۲
تا صلا زد چشم مستت بر صلاحصحن مسجد صفّه میخانه شد
۳
حسن در هر جا که شمعی برفروختعشق چرخی هم زد و پروانه شد
۴
دل مگو عشق مجازی باخت باختروزگاری کعبه هم بتخانه شد
صفحهٔ ۱ از ۳