خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناله مستانه‌ام بخت مرا هشیار کردهای‌های گریه‌ام این خفته را بیدار کرد
۲
کوکب بختم مقابل شد سحر با آفتابدیدهٔ شب‌زنده‌دارم رو به رو با یار کرد
۳
خاطرم از جانب زلف پریشان جمع شدخسته‌ام را چون علاج آن نرگس بیمار کرد
۴
نکهت زلفت صبا را کو به کو آشفته ساختآب و رنگ عارضت خون در دل گلزار کرد
صفحهٔ ۱ از ۳