خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل گواهی می‌دهد البتّه یارم می‌رسداضطرابم بیش شد بی‌شک نگارم می‌رسد
۲
عمر هجر آخر شد و صبح وصالم رخ نموددیگر از غم غم ندارم غم‌گسارم می‌رسد
۳
باغ فیض از شش جهت در می‌گشاید بر رخمبلبل شوریده‌ام فصل بهارم می‌رسد
۴
لشکر غم را تزلزل در میان افتاده استدیده‌ام کز گرد ره چابک‌سوارم می‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۴