خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکر که ایام غم رفت و به پایان رسیدصبح دل‌آرای وصل خرم و خندان رسید
۲
ساقی کوثر گشود باز در التفاتنوبت دوران عیش باز به مستان رسید
۳
نخل وفا رفته بود خشک شود از جفاکِشته ز خود شسته بود دست که باران رسید
۴
دل که به غم چهره بود چهرهٔ دلدار دیدجان که زخود شسته بود دست به جانان رسید
صفحهٔ ۱ از ۳