خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کمند زلف کجت کرده ماه را تسخیرنگاه صف‌شکنت آب کرده زهره شیر
۲
ز دام زلف بلندت که میتواند جَستکه میکشند در این حلقه ماه در زنجیر
۳
هزار حلقه و هر حلقه‌اش هزار شکنفدای هر شکنش همچو من هزار اسیر
۴
تو خواه در قفسم دار و خواه در گلشنکه من به دام تو افتاده‌ام به نیم صفیر
صفحهٔ ۱ از ۴