خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفت اگر مجنون از این صحرا به هامون دگرعشق لیلی را بود هر ذرّه مجنون دگر
۲
هر نفس مجنون دیگر از بیابان جنونمیرود با حسرت لیلی به هامون دگر
۳
تا نیفتد غمزه شوخش ز مشق التفاتدر دلم هر دم به تقریبی کند خون دگر
۴
لطف بی‌پایان خود را در لباس خشم و نازمیکند خاطرنشان هر دم به مضمون دگر
صفحهٔ ۱ از ۳