خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستان شود به خانه زین آشیانه سازروی زمینِ زخلق تهی خانه خانه ساز
۲
از پیکرم هنوز کفی استخوان به جاستخواهی در آتش افکن و خواهی نشانه ساز
۳
با قاصدم عتاب و اگر لطف میکنیتا میرسد به زودی زودش روانه ساز
۴
باری به رغم غیر که همدوش میروددستی به دوش من نه و مستی بهانه ساز
صفحهٔ ۱ از ۳