خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر گرد لالهزار جمالت دمیده خطخورشید را به حلقه سودا کشیده خط
۲
کو سبزه بهشت که بنمایش ز دورگر باغ عارضت به چه سامان کشیده خط
۳
اسباب دل تمام به تاراج زلف رفتاکنون رقم به خون اسیران کشیده خط
۴
تا از میان تطاول زلفت کشیده دستخوشنود در کنار رخت آرمیده خط
صفحهٔ ۱ از ۳