خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا شدم در آتش عشقت گدازان همچو شمعاز جبینم نور مهرت گشت تابان همچو شمع
۲
تا به کی با یاد زلف و عارضت از سوز دلشعله آتش کشم در رشته جان همچو شمع
۳
تا سراسر مشهد پروانه گردد روی خاکدور گردان برقع از رخسار تابان همچو شمع
۴
کوه را برق تجلّی نرم سازد همچو مومچون نباشد عاشق بیدل گدازان همچو شمع
صفحهٔ ۱ از ۴