خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز هر شأن و شوکت بس این عزتمکه از خاکساران این حضرتم
۲
جبین بهتر از آفتابم بس استنشان نمایان این دولتم
۳
از این در چو خورشید زربفت‌پوشهمان نور دل بس بود خلعتم
۴
ز اخلاص پوشیده‌ام خلعتیکه تا حشر بالد به خود شوکتم
صفحهٔ ۱ از ۳