خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بحرین نظر گنج گهر در آستین دارمبدخشانی ز خونآب جگر در آستین دارم
۲
دماغ ناله گر داری زمانی گوش با من کنکه چون نی نالههای پر اثر در آستین دارم
۳
چراغ عمر سربازان ز سربازی شود روشنچو شمع استادهام خندان و سر در آستین دارم
۴
از آن خوشحال میگریم از آن با گریه میخندمکه چون مینای بیخون جگر در آستین دارم
صفحهٔ ۱ از ۴