خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش بتان مذمت خورشید و ماه کندر گفتگو به مشرب هر کس نگاه کن
۲
با خلق جز به لطف و نرمی مرو به پیشاز دل به دل چو رشته تسبیح راه کن
۳
رد و قبول دیر و حرم بخت و طالع استبا دوست باش و میکده را خانقاه کن
۴
باری اگر نیافته شوق(ذوق) گریه رادر وقت خنده وضع جهان را نگاه کن
صفحهٔ ۱ از ۳