خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خویش را تند و تلخ زود مکنآتش خشم را سجود مکن
۲
روی خود را چو آسمان از خشمرنگرزخانهای کبود مکن
۳
آتش خشم را مزن بر دلپیش آیینهخانه دود مکن
۴
چون صراحی به عزم نیّت خیرسرکشی هرگز از سجود مکن
صفحهٔ ۱ از ۳