خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشمت که دل از زاهد صد ساله گرفتهخود مایل خود گشته و دنباله گرفته
۲
چون نقطه‌نگاهم شده در دایره حیرانتا ماه تو را خط تو در هاله گرفته
۳
از دایره عشق تو بیرون نتوان رفتگر شش جهتم شعله جوّاله گرفته
۴
باز این چه بهار است که تا چشم کند کارآتش به گل افتاده و در لاله گرفته
صفحهٔ ۱ از ۳