خلوتی با مجذوب تبریزی
شمارهٔ ۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیار جامی زآن آب ارغوانیباشد گلی بچینم از گلشن جوانی
۲
برخیز و در قدح کن آن آب آتشین راباشد زنیم آبی بر آتش نهانی
۳
آن زنده کرد یک تن این صد هزار دلرالعل تو را که سنجد با آب زندگانی
۴
زاهد اگر ببینی آن شکل و آن شمایلحیران و خشک مانی مانند نقش مانی
صفحهٔ ۱ از ۳